Op straat vind je de gekste dingen. Leuven, Dirk Boutslaan, 31 januari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Met vlag en wimper
Als de nood Gods het hoogst is
Merkwaardig muurkapelletje dat me tot voor kort nooit opgevallen was. Deze pietà werd in 1935 aan de gevel van dit Leuvense huis toegevoegd (dixit Inventaris Onroerend Erfgoed). Leuven, Redingenstraat, 21 februari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Slippery When Wet
't Is zover: ook voetgangers worden aan het slipgevaar onderworpen. Mooi en groot terras, maar dat hout geraakt vervuild, er komen algen op, en — ik heb het getest — inmiddels kun je er zowat op schaatsen. Er is ook goed nieuws: 'Slippery When Wet' (1987) is het derde studio-album van de Amerikaanse rockband Bon... Lees verder →
Verhelderend
Sfeervolle foto, niet? Dit is langs de Kapucijnenvoer te Leuven, heel recent heraangelegd. De Voer is er opengelegd, er zijn bankjes en er is gras, en ook veel leuningen langs het water. Mooie inspanning, dat is zeker. De straatverlichting lijkt hier vanwege het fotografisch procédé een beetje karikaturaal, maar toch zit het dicht tegen de... Lees verder →
Gekoolde tijger
Leuven, Brusselsestraat, 17 januari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Nachtronde
Vandaag, na enkele overnames en naamsveranderingen, heet het Seris Security. Een privé bewakingsfirma waarvan de Belgische tak in 1907 te Antwerpen werd opgericht onder de naam Garde Maritime & Commerciale. Aanvankelijk ging het er vooral om de haven te bewaken, maar nachtrondes doen langs privé-huizen zat ook in het pakket. Met dit plakkaatje (hier zeer misschien pas later... Lees verder →
Kruidtuin totalitair
In de linker achterzak van mijn broek zitten meestal de meest essentiële papiertjes van de dag. Een thuis afgedrukt en vervolgens driemaal gevouwen (tot A7 gereduceerd) treinticket, de uurregeling van treinen heen en terug, het adres dat ik nodig heb, de klantenkaart voor mijn favoriete koffiehuis. Ook aldaar te vinden: deze plattegrond van de Kruidtuin in Leuven.... Lees verder →
Wandelafstand
Hoe ver is dat: wandelafstand? Deze twee apotheken in Leuven verhouden zich tot elkaar zoals chocolade-winkels in Brugge: op een boogscheut of een steenworp van elkaar. Je zou denken dat dat zware concurrentie is, maar ik vermoed dat het met apotheken net zo is als met die praline-winkels: hoe meer er zijn, hoe meer er... Lees verder →
Ongegrond
Een opengescheurd zakje van een condoom op straat: op geen enkele manier goed, lijkt me. Erg onwaarschijnlijk dat je die condoom op straat echt gaat gebruiken. Speelgoed, dan maar? Het afgescheurde strookje zag ik verderop liggen, van de condoom zelf (gelukkig) geen spoor. Het is Durex quality, dat wel, en er staat een ijsjessymbool op... Lees verder →
Klaar
Aalst is er helemaal klaar voor, geloof ik. Aalst, Station, 2 februari 2015, Foto's Hendrik Elie Vanden Abeele
Omhoog
Het voetgangers- en fietsersbeleid zit in de lift. Leuven, Redingenstraat, 20 januari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Doe er iets aan
Geachte heer Vromman Beste Steven Hartelijk dank voor je boek ‘Stop met Klagen’. Toevallig was ik gisteren in Gent in het restaurant Avalon, waar je werk te koop was. Ik kocht je boek en heb het beginnend ter plekke, dan op de trein en ten slotte thuis in Leuven helemaal uitgelezen. Mijn gelukwensen. Als het... Lees verder →
Denk aan de buren
Artikel 561 van het Belgisch strafwetboek voorziet in straffen voor "zij die zich schuldig maken aan nachtgerucht of nachtrumoer waardoor de rust van de inwoners kan worden verstoord". De lokale politiereglementen hebben rond dit typisch stedelijk thema vaak nog allerlei details. Zo mag je in Leuven tussen 22u en 6u niet "zingen, roepen of tieren" op... Lees verder →
Tersluiks
Stad Lier heeft terecht besloten tot een beetje sensibilisering rond sluikstorten. Twee-honderd-en-vijf-duizend kilo sluikstort wordt er jaarlijks opgehaald. Dat dat aan opruimen honderd-dertig-duizend euro per jaar kost, vind ik eigenlijk nog niet eens het belangrijkste probleem — het is dan ook maar één van de argumenten tegen de kwalijke gewoonte niet zelf voor je afval te... Lees verder →
BAM HAHAHAHA!
De uitbaters van deze stripwinkel haalden vorige week hun etalage helemaal leeg. Er bleef alleen nog een zwart bordje over, met de bekende witte letters 'Je suis Charlie'. Het bord op de stoep staat er al veel langer. Het bevat een boodschap die in deze context wel relevant is, vind ik: 'Reading, it's our only hope'.... Lees verder →
Conversatie
In Noroc, de beste lunchplek van Leiden (heb ik al eens eerder gezegd), kwamen naast me aan een tafeltje twee jonge vrouwen iets eten. Aan de voordeur van deze eetwinkel van Martin en Marno hangt (terecht, vind ik, maar misschien een haartje te luid), de duidelijke boodschap: "Geen wifi! Geen laptops! Hier spreken we met... Lees verder →
Heks heks heks
In de lagere school was er dat spelletje, dat flauwe grapje, dat je gevraagd werd snel na mekaar het woord 'heks' te herhalen. Dat leverde dan iets op waar men heel hard mee moest lachen. Hetzelfde truukje hebben ze nu ook te Aalst toegepast, zij het dat er niet noodzakelijk hard mee gelachen moet worden.... Lees verder →
Van Boheemen
Gewoon een prachtig winkeltje, in een op en top Hollandse stad. Het product is echt wel kaas, dat zie je zo, ook al doen de uitbaters nog zo hun best toch een beetje verwarring te stichten, door bijvoorbeeld ook drie paar ski-latten in de etalage te hebben. Als je goed kijkt zie je het motto van... Lees verder →
Een friet
Een restaurant in een straat waar ik vaak kom. Let op de zinsconstructie: het is niet het restaurant waar ik vaak kom. Op de achterkant van dit bord staat iets over een driegangenmenu en hoe je aan het eind naar het dessertenbuffet mag. Althans, dat dacht ik altijd toen ik 'dagdesserten' zag staan — meervoud.... Lees verder →
Verzegeld
Het is niet iets wat je graag ziet, en het is iets wat je bijna nooit ziet. Ik had zoiets nog nooit gezien, tot ik enkele dagen geleden op mijn zwerftochten door de stad langs een huis kwam dat verzegeld is. Letterlijk: met een papier en twee rood-wassen zegels dichtgeplakt. Verbreken van de verzegeling "geeft aanleiding... Lees verder →
Spectrum
Twee uiteinden van het culinaire spectrum verenigd: overschot van een pakje friet op de vensterbank van restaurant d'Artagnan in de Naamsestraat te Leuven. In de weerspiegeling: fragment van het spectaculaire College van Premonstreit, dat in de steigers staat wegens restauratie. Restaurant restauratie — potato potato. Leuven, Naamsestraat, 11 januari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Aandoenlijk
Van deze foto gaat een aandoenlijkheid uit, vind ik. Ik sta in de Schapenstraat te Leuven, en zo dadelijk draai ik rechts de Redingenstraat in, op weg naar huis — binnen nauwelijks een minuut ga ik een foto maken van de Dijle (zie hier). Normaal stap ik langs de Janseniusstraat (vroeger Broekstraat, de straat langs de... Lees verder →
Dramatische Dijle
Leuven zit vol Dijle. De rivier kronkelt door de stad van zuid naar noord, met zo'n drie keer een ontdubbeling. Dit is een foto van de hereniging van de eerste ontdubbeling: de Dijle is in het Groot Begijnhof op spectaculair dwarse wijze aan een vertakking naar het oosten begonnen, loopt parallel met de hoofdtak naar... Lees verder →
Oude doos
Je zou denken: ha, een foto uit de oude doos. Leuven in de jaren zeventig. Maar dan zouden er veel meer auto's te zien zijn. Dus neen, het is een foto van nauwelijks enkele uren oud. De bejaarde Lada op de voorgrond (een oude doos, dus) is van de Hongaarse marktkramer die op zaterdag in... Lees verder →
Poëzie
De poëzie die uitgaat van verval en vervlogen — ik heb het gevoel dat dit beeld woordeloos voor zich spreekt. Het is een onderdeeltje van het Heilig-Hartziekenhuis in Leuven. Ziekenhuizen zijn notoire volgers van het bijbouw- en aanpasprincipe. Levert altijd bizarre plaatjes op. Fijn voor tevoetindestad.be! Leuven, Hendrik Consciencestraat, December 2014, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Er ligt er maar één. In niet zo'n beste staat. En ik keek niet wie of wat er onder de sloef lag. Leuven, Janseniusstraat, 4 januari 2015, Foto Hendrik Elie Vanden Abeele
Een dubbelgevouwen gelijnd (ooit) wit papier op de stoep. Grijze stoep, maar ik speelde wat met mijn Adobe Photoshop Express, en toen werd de ondergrond plots groen. Mooi! Het is 1 januari vandaag, en ter gelegenheid daarvan sturen mensen — lichtjes ouderwetse mensen, misschien — elkaar nog wel eens een Nieuwjaarskaartje. Misschien ook deze persoon,... Lees verder →
De Amerikaanse kunstenares Julie Anand heeft al een tijdje een project lopen ('Material Histories'), waarbij ze fotografische collages maakt van wat ze als voetganger op een bepaalde plek op aarde allemaal vindt — de facto op de grond neem ik aan. Ik citeer even wat ze er zelf over zegt: "These pictures record events of... Lees verder →
Te voet in de stad is niet altijd makkelijk. Je moet tegen dat gemotoriseerd verkeer op — daarover zal hier later nog veel verschijnen — maar ook de relatie met fietsers ligt hier en daar moeilijk. In het algemeen heb ik de indruk dat fietsers zich in Nederlandse binnensteden (in vergelijking met Vlaamse steden) vriendelijker... Lees verder →
Tja, wat doet zo'n post-itje op het voetpad van de Kapucijnenvoer te Leuven? En vooral: waarom staat er 23/1 als ik het daar vind op 30/12? In het jaar 2015 is 23 januari op een vrijdag. Is hier een imam gepasseerd die ter voorbereiding van zijn uitleg van de Koran op 23/1 al bepaald materiaal... Lees verder →
Voor sneeuw zijn we altijd dankbaar, want het levert je instantelijk sfeervolle foto's op. Een tweezitje en een tafel, hier vlakbij in de Kruidtuin te Leuven. Het dunne laagje sneeuw maakt ze voor even onbruikbaar. Stap maar gewoon door, zeggen ze — maar neem eerst een foto. Succes gegarandeerd. Leuven, Kruidtuin, 28 december 2014, Hendrik... Lees verder →
't Is stil in de stad wanneer de eerste sneeuw valt. Dit is de zaterdag tussen Kerst en Nieuw van het jaar 2014. Het is negen uur 's avonds, en ik maak nog een ommetje, een paar blokken. De stad is Leuven. Veel studenten zitten nu warm thuis, hopelijk studeren ze, want binnen enkele weken... Lees verder →
Te Voet in de Stad 